Zümrüt Dalgasý (Peperomia caperata) - kesme cicek,ic ve dis mekan sus bitkileri,hastalik ve zararlilar

Genel Özellikleri

Yaprakları küçük, zeytin yeşili, buruşuk, derin dalgalı ve düzensiz oluklu bitkilerdir.

Vatanı Tropik ve Subtropik Amerika’dır. Tabiatta 1000 türü bulunan Peperomia cinsinin başka süs bitkileri yetiştiriliciliğinde önemli olan türleri P.argyreia, P.hederifolia, P.magnoliifolia, P.obtusifola ve P.scandens’tir.

İklim Özellikleri

Aydınlık, ama doğrudan güneş ışığı almayan yerleri sever. Gölge yerlerde de bulundurulmamaları olanaklıdır. Yüksek orantılı nem ister.

Toprak İstekleri

John Innes saksı kompostu No.1’de iyi gelişir. Yani 2 kısım parçacık büyüklüğü 3mm olacak şekilde öğütülmüş boynuz ve tırnak unu( % 13 azot içerir.), 2 kısım fosfat ( % 18 fosforik asit içerir.), 1 kısım potasyum sülfat ( % 48 potasyum içerir) karışımı konur.

Ayrıca, hacim olarak 2 kısım tınlı toprak, 1 kısım turba, 1 kısım yaprak çürüntüsü ve 1 kısım dişli kumun karışımıyla elde edilen harç da kullanılabilir.

Üretim Tekniği

Bütün türlerinin üretimi çelik ile Nisan-Ağustos ayları arasında yapılır.Alınan çelikler hacim olarak eşit miktarlardaki turba ve kum karışımına dikilir.Ortam sıcaklığı 18C olmalıdır. Peperomia türlerinden P.magnoliifolia ve P.scandens gövde çelikleriile,P.argyreia,P.caperata ve P.hederafolia ise yaprak çelikleri ile üretilir. Gövde çelikleri 3-4,yaprak çelikleri ise 10-12 hafta içerisinde köklenirler.

Gübreleme

Genç bitkilerde har yıl,yaşlı bitkilerde ise 2-3 yılda bir Nisan ayında saksı değiştirme yapılır.Mayıs-Eylül ayları arası haftada bir kez 1-2 gl kompoze gübre verilir.

Sulama

Yazın bitkilere bol su verilmeli, sıcak havalarda yapraklara su püskürtülmelidir. Kışın ise saksı toprağı orta derecede nemli tutulmalı, kaloriferlere ısıtılan yerlerde su püskürtmeye devam edilmelidir. Kışın orantılı nemin düşük çok düşük olması veya saksı toprağının sürekli nemli tutulması halinde yaprak dökülmeleri görülür.

Budama

Kuruyan ve çürüyen yapraklar kesilip uzaklaştırılmalıdır.

Hastalık ve Zararlıları

Önemli hastalıkları Ödem, Kök Çürüklüğü ve Kurşuni Küf; zararlısı ise Kırmızı Örümcekler’dir.

Ödem, bu hastalığın en belirgin özelliği yaprakların alt yüzünde görülen toplu iğne başı büyüklüğünde kabarcıklar veya mantarlaşmış şişkinliklerdir. Bazen yaprağın alt yüzünün tamamında görülebilir. Zamanla yaprak dokularına ikincil bir hastalık etmeni yerleşebilir. Yaş çürüklük bakterileri, Botrytis cinerea gibi…

Bu hastalık öncelikle yüksek orantılı nem ve yüksek toprak sıcaklığı gibi bozukluğa neden olan etmenlerin ortadan kaldırılması ve iyileştirilmesiyle birlikte önlenebilir. Etkilenen bitkiler hava akımına izin verecek yerlere konulmalı, sulama daha seyrek yapılmalıdır.

Siyah kök çürüklüğü, bu hastalıktan etkilenen bitkilerde gerilmeler, yaşlı yapraklardan başlayan kloroz ve çoğunlukla solgunluk belirtileri görülür. Köklerde çürümeler olur. Korteks (kabuk tabakası) genellikle açık kahverengi, bazı hallerde siyah renk alır. Hastalık etmeni olan fungus toprakta uzun süre yaşama yeteneğinde olan çok sayıda klamidosporlar oluşturur.

Mücadelesi, saksı toprağının patogen ile bulaşık olmamasına dikkat edilmeli ve saksı toprağının çok nemli bırakılmamalıdır.

Kurşuni küf;

Yaprak, gövde ve çiçeklerde etkilidir. Fazla nemli ortamlarda bu bitki kısımlarının üstlerini gri küf tabakası kaplar. Bulaşmalar çiçeklerde küçük koyu renkli lekeler halinde görülür.

Uzun süre devam eden %85’in üzerindeki orantılı nem ve özellikle 15-25 C sıcaklıklarda hastalığın yayılması için en uygun ortamdır.

Mücadelesi ve alınacak önlemler için;

Yayılma koşulları olan sıcaklık ve nem oranlarını uygun düzeyde tutmak, Hastalık parazit olduğu için bitkiyi yaralayan ve zarar veren her türlü faktörden kaçınılmalı,

Captan 50 , su ile karışabilen toz halindeki ilaç yani formülasyonu w.p. olarak, 10lt ‘ye 1lt suya doz uygulanarak 15 gr uygulanmaktadır.

Dichlofluanid 50, w.p. 10/1 dozda 20g preparat uygulanır.

Vinclozolin 50, w.p. 10/1 dozda 7.5g preparat uygulanır.

Kırmızı Örümcekler;
Akar adı ile tanınırlar. Çıplak gözle zor fark edilirler. Vücutları oval yumuşak ve yapılı, üzerlerinde seyrek uzun kıllar bulunur.

Akarlar, bitkilerin yapraklarının özellikle alt kısmını sokup bitki öz suyunu emerler. Ayrıca emme sırasında salgıladıkları zehirli maddelerden dolayı yapraklarda beyaz, sarı ve kahverengimsi lekeler oluşur. Bitkinin yapraklarının tümünü kurutabilir.

Mücadelesi, akarları öldüren Propargite 73 E.C. ( sıvı görünümünde % 20-50 arasında etkili madde içeren) 8-10 cc’lik 10/1 suya preparat veya Dicofol 20 E.C. ( sıvı görünümünde % 20-50 arasında etkili madde içeren) 15 cc’lik 10/1 suya preparat hazırlanarak uygun bir pülverizatör ile bitkiye püskürtülmelidir. İlaçlama sırasında özellikle yaprakların alt kısmına ilaçlanmasına dikkat edilmelidir.