|
Günün Yazısı.insan harcama sanatı(01/03) |
|
|
|
Yazan Webmaster
|
|
Wednesday, 28 February 2007 |
Aziz Nesin demiş ki..
Çok ağlayan kadınlar, bir çok şeyden vazgeçen kadınlardır aslında. Her damla olgunlaştırır kadınları evet ama olgunlaştıkça o safça inandıkları aşk gerçeği onların gözünde küçülür. Küçüldükçe değerini yitirir ve işte o zaman kendilerine sarılıp, yeni bir kadın yaratırlar kendilerinden. Güçlü, yenilmez, mağrur ve aşka inanmayan…Insanlar soruyorlar çoğu zaman neden bu kadar çok bekar kadın var diye; hepsi kariyer derdinde olan. Çünkü inançlarını yitirdi o kadınlar.
peki yeni bir kadın doğarken zorla arkasında bırakmak zorunda kaldıklarının, yitirdiği inançları yüzünden belki de çok saygı duyulması gereken, içinde gerçekten temiz ve güzel birşeyler barındıran insanlara duyduğu önyargının hesabını kim verecek?
bir yerlerden başlamaya çalışıyorum
olduğum yere çakılı kaldığımı hissediyorum
gördüğüm ben bildiğim ben değil
daralıyorum
insanları harcıyorum ve buna engel olamıyorum
ama bu ben değilim
istemiyorum
kapılarımı tekrar açarsam içeri gireceklerin benden biraz daha koparacağından korkuyorum sanırım
insanlara çok çabuk anlamlar yükleyen, çok çabuk güven duyan ben, şimdi kimsenin o halimi görmesini istemiyorum
aradaki dengeyi kurmak ne kadar sürer..
| Comments () >> |
 |
| Write comment |
You must be logged in to post a comment. Please register if you do not have an account yet. |
 |
