|
Karanlığa Doğru
Yanlızlığın tam ortasındayım Sesim seslerin arasında kayboluyor Haykırıyorum son nefesimi verircesine Ama kendimi duyuramıyorum En sonunda bir bankın ustunde buluyorum kendimi Parasız mutsuz evden çok uzaklarda Bir o kadar yanlız
Sadece acı ve keder içindeyim Ağlamak istiyorum çığlık çığlığa Her şeye karşı isyan edercesine Ama onu dahi beceremiyorum Bir boşluğun içinde yavaş yavaş ışığın sönüşünü izliyorum O keskin soğuğun dört bir yanımı sardığını hissediyorum Doğduğum günü düşlüyorum Ailemi ve geride kalan insan gürühu aklıma geliyor son kez Vücudum uyuşarak benliğimden uzaklaşıyor Ruhum sonunda özgürlüğü buluyor Meleklerinde benle ağladığını hissediyorum Ruhum karanlığa doğru ilerliyor Yok oluyorum Diğer herşey gibi Evrim Tuna
| Comments () >> |
 |
| Write comment |
You must be logged in to post a comment. Please register if you do not have an account yet. |
 |
