ESKİ ÇEKET

Hatırladığım,çoçukluğumun ilk yıllarında
varlıklı ailelerin cuvallara doldurup istanbul'dan
memleketimize gönderilen giyilmiş elbiselerden
bana düşen bir ceketti,
onu verdiklerinde çok sevinmiştim. Nede olsa
ilk defa bir çeketim oluyordu.Fakirliğin ve parasızlığın
suç olmadığı ama bizi nedense bırakmadığı bir dönemdeydik.
Aslında yoksulluğu sevmiştik.O da bizi sevdi iyi anlaşıyorduk
Daha sonra hayatın çoğu dönemlerinde yoksulluğun ,
bize çok şey öğrettiğini ve erdemli kişiliklerin kazanılmasında
önemli bir yer tuttuğunu,belki çoğu kimseler böyle düşünmüyor
olabilir,benim o günlere bakıp bugünki değerlendirmem etken değil
öyle olsaydı giyilmiş çeketi hiç alırmıydım?

En azından seviyorum yoksulluğu çünkü ikimizde gurur ve
kibir yapmadan doyasıya yaşamayı öğrenmiştik.
birgün,oyun oynamak ve terlememek için cekedimi çıkarmıştım ki
zengin bir çoçuk,benden yaşça büyük ve kuvvetliydi,
Ceketimle topa vurur gibi başlamıştı tekmelemeye
aman! demeye fırsat kalmadan ceket param parça olmuştu
ne diyeçeğimi bilemiyordum.
Öfkelendim birşey diyemedim ne diyebilirdim
Sadece mahsunca başımı öne eğip,sonra
ters ters bakmıştım çoçuğun yüzüne, anlamıştı ama bakışlarımın ne
anlama geldiğini anlamamıştı.zavallı dünyada eski ceketin hükmü
olmadığı gibi, yoksulunda hiçbir hükmü yoktu.Belki
bu değerlendirme onun yansıması olarak kabul edilebilir
herkesin mutlaka birgün söyleyeceği sözü, yeri ve zamanı vardır
birşeyi daha farkedememişti çoçuk;
aslında giydiğim ceketin onun giydiği ceket olduğunu,nerden bilsin?
Bilmesi içinde gerek yoktu.Bu onların suçumu değilmi bilemem ama
bu birazda hayata bakış acısını gösteriyor
demek ki onlara göre böyle değilmiş,
Çünkü onlar birşeyden zevk alıncaya kadar severler,sonra zevkini
alınca kaldırıp atarlar vefa yoktur,
babasıda aynı öyleydi..babası da kim derseniz ,
kapşonlu palto, yakaları dik sadece gittiği yönü gösteren,
astarı yüzünden pahalı olan cinsinden
ne zaman çeket ve palto görsem baba ile oğulun yaptıklarını
hatırlıyorum.. eski günler gibi eski ceketimi özlüyorum
az kahrımı çekmedi nasıl unutabilirim..

YAZAR: Mahmut ÖZKAN

Comments (0) >>

Write comment

You must be logged in to post a comment. Please register if you do not have an account yet.