İNGİLİZ BAHÇELERİ 

İngiliz Bahçeleri’nin genel karakteristiğini bol ve büyük çim alanlar oluşturur.

Seçilen sanat dönemine göre kullanılan unsurlar, çağ ile uyum içindedir. Öyle ki; Hellenistic çağ dönem olarak seçilirken, Uzay çağı da konu olarak seçilebilir. Hangi dönem seçilirse, o döneme uygun düzenlemeler yapılır.

İngiliz Bahçeleri’nde her dönemin ortak özelliği; “düzen”dir.

İlk dönemlerdeki İngiliz Bahçeleri’nde gösteriş ve kasvet vardır. İbreli ağaçlarla birlikte ağaççık ve çalıların yanı sıra, çiçekli bitkiler dikkati çeker.

Değişen çağlarla birlikte modern İngiliz Bahçeleri’nde rahatlık ve kullanışlılık ön plana çıkmıştır.

Günümüz peyzaj planlamalarında ilgi gören, kaya bahçeleri ve su bahçeleri ile birlikte, çağdaş peyzajda kullanılan “wild garden” kavramlarının orijini İngiliz Bahçeleridir.

Bahçelerde aydınlatma sistemini en iyi şekilde geliştiren ve kullanan İngilizlerdir. Çoğu zaman ışıklandırma bazı alanlarda manzaradan daha etkileyicidir. Peyzaj kavramındaki birçok yenilik İngiliz Bahçeleri’ndeki gelişmelere paralel gitmektedir.

Günümüzde bu bahçeler teknolojinin tüm özelliklerini; doğayı yeniden yaratmak için kullanırlar.

Suyun kullanımı çok yoğun değildir. Oxford Üniversitesi kampusunun arka bahçesindeki nilüfer havuzu neredeyse üniversite ile aynı yaştadır. Bu da; İngilizlerin peyzaj tarihinde kalıcılığa verdikleri değerin yanı sıra, gelişime ne kadar yatkın olduklarının açık bir kanıtıdır.

İngiliz bahçeleri sonsuza dek aynı kalacak şekilde tasarlanır. İlk yeni gelişme bu bahçeye uyarlanabilecek şekilde de kullanılabilir. Modern İngiliz Bahçeleri’nin genel özelliği; kalıcılığı simgelemesine rağmen, daima değişime ve gelişime açık olmasıdır.